Growth and development in
early adulthood (18-35 years)
دوره اوایل بزرگسالی، یکی از پرماجراترین و سرنوشتسازترین فصلهای زندگی است. اگر مراحل پیشین را به ساختن پایههای یک خانه تشبیه کنیم، این دوره زمانی است که خانه شکل نهایی خود را پیدا میکند و ساکنانش در آن زندگی مشترک را آغاز میکنند. یک فرد ۱۸ تا ۳۵ ساله از نوجوانی که در جستجوی هویت خود سرگردان بود، به تدریج به بزرگسالی تبدیل میشود که میخواهد هویت یافته خود را با دیگری شریک شود. این سالها، فصل شکلگیری عمیقترین روابط انسانی، آغاز زندگی مستقل، انتخاب مسیر شغلی، و تجربه پدر یا مادر شدن است. پرسش اصلی این دوره ,”من کیستم؟” نیست، بلکه “آیا میتوانم با دیگری یک زندگی مشترک بسازم؟” و “آیا میتوانم عشق بورزم؟”. این سفر پرمخاطره، ترکیبی شیرین از صمیمیت، تعهد، مسئولیتپذیری و گاه تنهایی و انزوا را به همراه دارد. . لونا هستم همراه شما در مسیر اگاهی.
رشد و تحول در اوایل بزرگسالی
رشد جسمانی:
-اوج توانمندی فیزیکی: یک فرد ۱۸ تا ۳۵ ساله در اوج قدرت، هماهنگی و سلامت جسمانی خود قرار دارد. واکنشها سریعترین، استقامت بالاترین و سیستم ایمنی قویترین است.
-کامل شدن رشد: رشد قدی تقریباً کامل شده و ساختار بدنی به شکل نهایی خود رسیده است. انرژی و سرزندگی در بالاترین سطح خود قرار دارد.
-سلامت باروری: این دوره، اوج سالهای باروری است. برای بسیاری، تجربه بارداری، پدر یا مادر شدن و شکلگیری خانواده در همین سالها رخ میدهد.
-شکلگیری عادات سلامت: در این سالها، عادات بهداشتی و سبک زندگی (تغذیه، ورزش، خواب، مصرف دخانیات یا الکل) شکل میگیرد که تأثیر عمیقی بر سلامت در میانسالی و سالمندی خواهد داشت.
رشد شناختی:
-تثبیت تفکر انتزاعی (از دیدگاه پیاژه): اگرچه پیاژه مرحله عملیات صوری را از ۱۱ سالگی به بعد میداند، اما در اوایل بزرگسالی این توانمندی به بلوغ کامل میرسد . یک فرد ۱۸ تا ۳۵ ساله میتواند:
– مسائل پیچیده را با استفاده از منطق و استدلال قیاسی حل کند.
– به صورت فرضی و آیندهنگر بیندیشد و پیامدهای بلندمدت تصمیمات را پیشبینی کند.
– مفاهیم انتزاعی مانند تعهد، وفاداری، عدالت و عشق را نه فقط درک کند، بلکه در زندگی واقعی به کار گیرد.
-حل مسئله در دنیای واقعی: برخلاف نوجوانی که بیشتر درگیر آرمانها و احتمالات بود، یک فرد ۱۸ تا ۳۵ ساله یاد میگیرد تفکر انتزاعی را در موقعیتهای عینی و عملی زندگی (شغل، ازدواج، والدگری) به کار گیرد.
-شکلگیری جهانبینی پایدار: نظام ارزشی و باورهای فرد در این سالها تثبیت میشود و به چارچوبی منسجم برای تصمیمگیریهای زندگی تبدیل میگردد.
رشد هیجانی-اجتماعی:
-صمیمیت در برابر انزوا (از دیدگاه اریکسون): یک فرد ۱۸ تا ۳۵ ساله در مرکز بحران روانی-اجتماعی “صمیمیت در برابر انزوا” قرار دارد . اریکسون معتقد بود پس از اینکه فرد هویت خود را یافت (در نوجوانی)، آماده میشود تا آن را با دیگری یکی کند. این توانایی گشودن خود به روی دیگری و شکلدهی روابط عمیق و پایدار، همان صمیمیت است.
-صمیمیت موفق: توانایی برقراری روابط عاشقانه سالم، دوستیهای عمیق، تعهد به دیگری، و احساس تعلق به یک “ما”ی بزرگتر. موفقیت در این مرحله منجر به شکلگیری فضیلت عشق میشود .
-انزوا: اگر فرد نتواند روابط صمیمی برقرار کند، از ترس طرد شدن یا از دست دادن هویت خود، به لاک تنهایی فرو میرود و دچار احساس انزوا و تنهایی عمیق میشود .
-شکلگیری روابط عاشقانه و ازدواج: یکی از مهمترین تکالیف رشدی این دوره، یافتن شریک زندگی و شکلدهی رابطهای پایدار و مبتنی بر تعهد است. تجربه عشق ورزیدن و مورد عشق واقع شدن، عمق تازهای به زندگی میبخشد.
-والدگری و مسئولیتپذیری: برای بسیاری، این سالها با تجربه پدر یا مادر شدن همراه است. پذیرش مسئولیت موجودی دیگر و مراقبت از او، تحولی عمیق در هویت و جهانبینی فرد ایجاد میکند.
-استقلال کامل و شکلگیری شغل: فرد از خانواده اصلی جدا میشود (چه از نظر فیزیکی و چه عاطفی) و مسئولیت کامل زندگی خود را بر عهده میگیرد. انتخاب شغل و پیشرفت در مسیر حرفهای، بخش مهمی از هویت بزرگسالی را میسازد.
نیازهای ویژه در اوایل بزرگسالی
-سلامت جسمانی و روانی: یک فرد ۱۸ تا ۳۵ ساله اگرچه در اوج سلامت است، اما پایهگذاری سبک زندگی سالم (تغذیه مناسب، ورزش منظم، خواب کافی، مدیریت استرس) در این سالها، سرمایهای برای تمام عمر است. توجه به سلامت روان و کمک گرفتن در مواجهه با چالشهای این دوره (اضطراب شغلی، مشکلات ارتباطی، افسردگی پس از زایمان) ضروری است.
-مهارتهای ارتباطی و حل تعارض: برای ایجاد و حفظ روابط صمیمی، یادگیری مهارتهایی مانند گفتگوی مؤثر، گوش دادن فعال، مدیریت خشم و حل مسالمتآمیز تعارضات حیاتی است.
-سواد عاطفی و مالی: درک هیجانات خود و دیگری، توانایی ابراز محبت و مدیریت احساسات دشوار، همراه با مهارتهای مدیریت مالی (بودجهبندی، پسانداز، سرمایهگذاری)، از ارکان اصلی یک زندگی مستقل و موفق هستند.
-شبکه حمایت اجتماعی: حفظ و گسترش دوستیهای عمیق و ارتباط با خانواده، به عنوان منبعی برای حمایت عاطفی در مواجهه با چالشهای این دوره، اهمیت ویژهای دارد.
فعالیتهای رشددهنده در اوایل بزرگسالی
۱-ایجاد و حفظ روابط عمیق: سرمایهگذاری بر روی دوستیها، شرکت در فعالیتهای گروهی و اجتماعی، و باز گذاشتن دل برای تجربه عشق ورزیدن.
۲-ورزش و فعالیت بدنی منظم: شرکت در ورزشهای گروهی، باشگاههای ورزشی، یا فعالیتهای انفرادی مانند دویدن، شنا و یوگا، هم برای سلامت جسم و هم برای تخلیه استرس مفید است.
۳-یادگیری مداوم و توسعه حرفهای: شرکت در دورههای آموزشی، مطالعه کتابهای تخصصی و عمومی، شرکت در کارگاهها و سمینارها، و تلاش برای ارتقای مهارتهای شغلی.
۴-سفر و کشف جهان: سفر به نقاط مختلف، آشنایی با فرهنگهای گوناگون و تجربههای جدید، افق دید را گسترش میدهد و به شکلگیری جهانبینی غنیتر کمک میکند.
۵-کار داوطلبانه و مشارکت اجتماعی: فعالیت در سازمانهای مردمنهاد، کمک به نیازمندان، یا مشارکت در پروژههای اجتماعی، حس تعلق و معنامندی را تقویت میکند.
۶-مشاوره و رواندرمانی: در مواجهه با چالشهای این دوره (مشکلات ارتباطی، انتخاب شریک زندگی، تصمیمات مهم)، مراجعه به مشاور یا رواندرمانگر میتواند بسیار راهگشا باشد.
نگاه روانشناختی:
از دیدگاه اریکسون، عبور موفق از مرحله “صمیمیت در برابر انزوا” تنها زمانی ممکن است که فرد پیشتر، هویتی منسجم و مستقل در خود شکل داده باشد . به بیان دیگر، “برای یکی شدن با دیگری، ابتدا باید کسی بود تا با او یکی شد.” اگر فرد در جستجوی هویت خود گیر کرده باشد و نداند کیست، هراسان از این است که در رابطه با دیگری، خود را گم کند. چنین فردی ممکن است یا به کلی از روابط صمیمی بگریزد، یا در روابط نابالغ و وابستهای گرفتار شود که در آن مرزهای خود و دیگری نامشخص است.
صمیمیت سالم، نه به معنای ادغام شدن و از دست دادن خود، بلکه به معنای به اشتراک گذاشتن خودِ یافتهشده با دیگری است. این توانایی، فضیلت عشق را به بار میآورد؛ عشقی که نه یک هیجان زودگذر، بلکه تعهدی آگاهانه و انتخابی مسئولانه برای ساختن زندگی مشترک است .
از دیدگاه پیاژه، هرچند ساختارهای شناختی در این دوره تغییر بنیادین جدیدی نمییابند، اما کاربرد تفکر انتزاعی در عرصههای عملی زندگی، به بلوغ شناختی میانجامد . یک فرد ۱۸ تا ۳۵ ساله میآموزد که چگونه آرمانها و احتمالات را با واقعیتهای زندگی درآمیزد، چگونه از اصول انتزاعی برای حل مسائل عینی استفاده کند، و چگونه برای آیندهای که میخواهد بسازد، برنامهریزی نماید.
همافزایی این دو نگاه، تصویر کاملی از این دوره به دست میدهد: فردی که با هویتی یافته و ذهنی بالغ، قدم در مسیر صمیمیت میگذارد، تعهد به دیگری را میپذیرد، و از این همراهی، نه تنها خود را گم نمیکند، که به غنای وجودی و شکوفایی بیشتری دست مییابد.
سخن پایانی:
در پایان یاداور می شویم که هر فرد مسیر رشدی منحصربهفردی را دنبال میکند. چارچوبهای ارائهشده در این مقاله، راهنمایی کلی برای آشنایی شما با مراحل رایج رشد است. اگر در این مسیر پرسشی دارید یا با چالشی روبرو هستید، مشورت با یک روانشناس میتواند پشتیبانی تخصصی و اطمینانبخشی برای شما فراهم کند. با ما در تماس باشید.
شاد و پیروز باشید.